naïve

can you punch me in the face?

güya

Annem çok severdi. Neyi mi? Biraz kestirmek için uzandığında, henüz üstüne tırmanacak kadar küçükken ben ve bunu yaptığımda, tüm o çabalamama rağmen dakikalarca hareketsiz kalmayı. Ancak ağlamak üzereyken ben, güler, bu şakacıktan ölümüne son verirdi.

Annem dün odasına girdi, bakındı, çıktı, endişeyle tekrar girip bakındı.
"Çok korktum. Nefes almıyor sandım."
Güldüm. Annem çok sever. Kimi mi? Babamı.

kulaklarım

daha kötüsünü duymamışlardı. daha da kötüsü hiçbir şey hissetmiyordum.

gidebiliriz

aklıma geldi.
suratımı asarak, ben burada yaşamak is te mi yo rum lu üstü basılı kavgalarla taşındığımız evden; pencere pervazına harfler kazıyarak, odaların kapılarına sarılıp mecalim kalmayana dek ağlayarak ayrıldım. sonraki eve asık surat ve şiş gözlerle. sonra başka pervazlar, başka kapılar.

bu, aşağı yukarı hayatım.

burnunda tütmek

ağlamadan önceki burun yanması. tütüp duruyor sonra.

atkı

boynunun borcu. çıkar, ver onu bana

alışveriş listesi

annemin burnunu, babamın dudaklarını, anneannemin kulaklarını, babaannemin yanaklarını, bir eşeğin gözlerini almışım.

annem ürkekliğini, babam benimdediğimdoğruculuğunu, anneannem sakarlığını, dedem "gavur"inadını, bir eşek hoşaf anlayışını vermiş.

bir eşeklik edersem kusuruma bakma.

1993

barış

uçsun beyaz güvercin

son bulsun savaşlar

bütün dünya mutlu olsun

sevinsin çocuklar

barış dolu dünyada

mutlu olur her insan

çocuklar sevinç çığlıkları atar her an

kardeşim

benim küçük kardeşim

tombul yanaklı kardeşim

yaramazlık yapar bazen

affederim onu hemen

tatlıdır benim kardeşim

daha küçüktür minicik

oburluktan karnı şişti

meraklıdır benim kardeşim

hepsinin altına özenle yazılmış ad soyad. başlamadan bitmiş bi' kariyer...

green grass

Cici annem. Adı Reyhan. Alkolik. Misafirler geldi yalanıyla istediği kolonya şişesini ertesi gün boş getirecek, sirozdan şişen göbeğini hamileyim yalanıyla aldığı gebe elbiselerinin altına gizleyecek kadar. Reyhan'ın annesi var. Kocası vardı, artık yok. Çocuğu da yok. (Hiç olmayacak da.) Reyhan beni kendi çocuğuymuşum gibi sever. Burnunu boynuma sokar ve koklar. Sanırım güzel kokuyorum. Bazen Reyhan beni evine çağırır. Yatıya. Ballı sütümü başımda hazır eder. Bazen yanımda yatar. Bazen yatmaz. Reyhan süslüdür. Bana oje sürer bazen. Ojeyi sürmeden şişeyi ellerinin arasında çevirerek sallar. O böyle yaptığında şık şık diye bir ses çıkar. Çok büyülü bir sestir bu şık şık sesi. Yeterince büyürsem ben de bu şık şık sesini çıkartabilirim. (Bunun büyüklükle değil, Reyhan'ın parmağına taktığı yüzükle alakalı olduğunu sonra anlayacağım.) Biz Reyhan'la gezeriz de. Bazen yanımıza piknik tüpü alırız. Bazen Reyhan sarhoş olur; ben, Reyhan ve piknik tüpü merdivenlerden yuvarlanırız. Sık sık düşerim. Asılan çamaşırın damlayan suyundan kayıp masadan da düşerim. Korkmayın, hala yeterince zekiyim. (Yüzük meselesini saymazsak.) Benim bu düşmelerim arasında Reyhan taşınır. Ben düşerim. Artık şık şık sesi çıkartabilirim. Reyhan ölür.

Ve bunlar geçmiş zaman olur ki.

Reyhan, seni değil ama seni sevdiğimi hatırlıyorum.